İhtiyaçtan, gayri ihtiyari hayalini kurmak bile yetiyor, kendimden uzaklaşmaya, senin hayalin ve ben, bir kanepe bir battaniye ve bir duvar. Gece boyunca bakabilirim, kuruntulardan uzaklaşarak, bir hayal ile. Bana zarar verip vermemesi hiç umurumda değil. Biraz hareket istersem kıvrılıyorum yamacına, veyahut iki tane kupa hayal ediyorum. İçinde kahve veya şarap. Bazen hayalini kurmama gerek bile, arada bir ilgileniyoruz kupalarımızla, ara sıra sigara içiyoruz. Bazen konuşuyorsun, gözlerinin içine bakıyorum, sen konuşurken, dudaklarının hareketini izliyorum arada, tekrar gözlerine dönüyorum, bir ara gözlerim düşüyor pijamanın desenine, sonra tekrardan gözlerine dönüyorum. Bazen bende konuşuyorum. Konuşasım geliyor, çenem düşüyor, bana soru soruyorsun, cevaplıyorum, bazen ürkek, bazen gülerek, konuşuyoruz, odanın duvarı ve tavanı gibi mimari öğelerini inceliyoruz, bazen dekoratif öğelerine bakıyoruz, sesleri dinliyoruz, eve yeni gelen kedi arada bir gelip bize bakıyor. İsim koyma konusunda ufak bir tartışma yaşıyoruz. Kedi aramıza giriyor ve isim konusunu unutup onunla ilgileniyoruz, sen kediyle ilgilenirken senin yüzünü kaplayan o kocaman gülüşünü görüyorum ve kafama balyoz gibi birşey iniyor, o sırada, yanaklarım kızarıyor, bende ürkekçe tebessüm ediyorum ve ağırlığımı bırakıp kanepenin sırtlığına düşüyorum ve izliyorum seni. İki üç nefes sonra kafam öne, gözümden akan bir yaşıda yanına alarak düşüyor, göz yaşı yüzümde biraz ilerledikten sonra kanapede patlıyor. Görüntü bulanıklaşıyor hayalinle birlikte, burnum tıkanıyor, boğazım düğümleniyor, kayboluyorsun, daha fazla hayal edemiyorum seni, tebessüm etmeye çalıştıkça daha da zorlaşıyor nefes almak, boşalıyor bütün sinirlerim ve titremeye başlıyorum, kapanıyor gözlerim, ve hıçkırıyorum. Kapanıyorum, vücudumu ve gözlerimi kapıyorum ve kasılıyorum, sonrasında karanlıkta biraz nefes alabilir gibi oluyorum ve hayalin tekrar devinimleniyor, battaniyeyi sırtına alıyorsun ve kanatlarınmış gibi açıp sarmalıyorsun, çenemde nefesin, teninin kokusuyla harmanlanıyor ve kolların göğsümde. Kürek kemiklerimde hissettiğim kalp atışların bana can veriyor. Bütün vücudum mutluluktan titriyor, ruhum ve bedenim fazlarını kaybediyor, sonrasında sakinleşiyorum. Gözlerimi açıyorum, bedenin burada değil, gülümsüyorum ve duvara bakıyorum.
Son Yorumlar